Το απλό έχει οπίσω του το πολύπλοκον.
Είναι σαν τα σπερματοζωάρια που ερίζουν.
Ένα στο τέλος θριαμβεύει.
Ένα εισέρχεται.
Το ωάριο αναμένει, γνωρίζοντας τον μελλοντικό του πολλαπλασιασμό.
Στο τέλος πάλιν ο θρίαμβος του ενός.
Το αυτό και εις την τέχνην.
Πολλοί παραμένουν εσαεί ερίζοντα σπερματοζωάρια, πολλοί επίσης, εάν έστω και τα καταφέρουν να εισέλθουν , πολλαπλασιάζονται αενάως, μηδέποτε συντικόμενοι εις σώμα.
