ioannis psarras

Loading...

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ


Από ποιο γράμμα ν’ αρχίσει κανείς;
Ποια γραμματοσειρά;
Θα έρθουν τα χρόνια που οι άνθρωποι όλο και πιο πολύ θα θέλουν να είναι ακριβείς, ειλικρινείς ίσως, τυπολάτρες εντέλει.
Θα έλθουν τα χρόνια της σκληρής νόησης , με τον  αιχμηρό αστεισμό μιας παρατεταμένης ευφυίας που δεν θα δίνει λογαριασμό σε κανένα , θα έρθουν τα χρόνια του ακρωτηρίου που αυτάρεσκα θα εναντιώνεται στο πέλαγο.
Θα έρθουν τα χρόνια της νοσταλγίας της ασάφειας που περιέπλεξε μεν τον κόσμο μα και που τον έκανε και τον διατηρούσε φοβισμένο , ντροπαλό και αδαή.
Θα έρθουν τα χρόνια της ανερυθρίαστης αλήθειας , του τίποτα πια να μην παραμένει κρυφό, της γνώσης του απολύτου ενταφιασμού του απόρρητου.
Θα έρθουν τα χρόνια της θρησκείας χωρίς θρησκεία.
Θα έρθουν τα χρόνια  που τώρα είναι.

                                                                                              11-12-06-Φλύα-06.00

Σώματα, Λήμνος 1983


ήχος που μέσα στην οσμή της αρμύρας
γίνεται μνήμα συνάφεια
αιμοπετάλια γεμάτα πρασινογάλαζα φύκια
φωνή γυμνού κομμένου σε χίλιες ελπίδες αρχαίου έφηβου
βουτηγμένου μέχρι τα βάθη της ψυχής του
σε θαλασσινά ολονύχτια συμπόσια
οσμή που γίνεται βουή όχλου τρελού
που αναδεύει και αναμοχλεύει
πάθη λησμονημένα
έξαλλος άγιος
για τα δεινά που επέρχονται
φοβερός δολοφόνος
ακόλαστος λογοπλόκος
στα βάθη της ψυχής του 
στη γλώσσα του
στους κάμπους τους λαμπαδιασμένους
από την εκτυφλωτική ορμή
εραστής βουβός.
οφθαλμούς να έχω να βλέπω
χέρια να πιάνω
κόκκαλα γερά ν' αντέξω
κάτι γίνεται εδώ πέρα
η καμμένη γη συνομιλεί με τη θάλασσα
κάναμε ότι γινότανε για την καταστροφή:
το πρέπον.

βάζω στο βράχο το μεταλλικό κουτί
μέσα πεταμένα τα γράμματα αυτής της γλώσσας
όποιος τα βρει 
και όποιος έχει το κουράγιο 
να ξαναφτιάξει λέξεις
κι όποιος έχει τη χάρη να τις ταιριάξει
να κάνει το ποίημα 
και
να το απαγγέλει 
στα παρθένα του ώτα.

Ιωάννης Ψάρρας, 'ΣΩΜΑΤΑ', Λήμνος 1983